Bergen

Vanaf nu rijden we verder tot in Bergen. Bij aankomst in het hotel begin ik direct met mijn verkenningstocht in Bergen. Het hotel ligt nabij het treinstation in Bergen. Tijdens mijn wandeltocht kom ik eerst het St. Jorgens hospital tegen. Het is oorspronkelijk opgericht in de 15^de eeuw als een ziekenhuis voor leprapatiënten. De huidige gebouwen dateren uit de 18^de eeuw en zijn goed bewaard gebleven, inclusief de kerk. Het ziekenhuis was actief tot 1946. Momenteel doet het dienst als lepramuseum. Je kan hier te weten komen hoe de ziekte zich verspreidde, hoe de patiënten werden behandeld en hoe ze vaak geïsoleerd leefden. Het zijn houten gebouwen waarbij je een kleine witte houten kerk ziet met een eenvoudige kerktoren langs de rijweg. Via een doorgang langs de kerk kom je op een binnenplaats. Je ziet vooral groene houten gebouwen rond de binnenplaats staan. Het lijkt hier een plek van stilte en reflectie. Je ziet geen overdadige ornamenten, maar wel een zorgvuldige afwerking en een gevoel van rust en orde.

Opvallend zijn de vele muurschilderingen die je in Bergen kan vinden. De meest opvallendste muurschildering was een afbeelding van een mythisch wezen die opgebouwd is uit mos, bomen, takken, dieren en water. Rondom zie je dieren zoals een hert, wolf, vogels en andere wat het geheel een levend ecosysteem maakt. De stijl is gedetailleerd, kleurrijk en poëtisch, met een duidelijke boodschap over verbondenheid tussen mens en natuur. Het is gemaakt door een anonieme straatartiest en kunstenaar AFK uit Bergen. Draai ik me om dan zie ik een muurschildering en de afbeelding van een oudere man met grijs haar, een witte snor en een sikje, uitgevoerd in geometrische en grafische stijl.

Ik wandel verder en kom de Domkerk van Bergen tegen. Het is één van de oudste en meest historische kerken van Noorwegen. Ze ademt bijna 900 jaar religieuze, politieke en culturele geschiedenis uit. Oorspronkelijk gebouwd rond 1150 als een kerk gewijd aan Sint-Olaf, de patroonheilige van Noorwegen. De kerk werd meerdere keren getroffen door branden (in 1248, 1270, 1463 en 1702). De kerk werd telkens herbouwd en aangepast. Sinds 1537, na de Reformatie kreeg de kerk de status van Domkerk. De stijl is een mix van romaanse en gotische elementen, met een massieve stenen structuur en een vierkante westtoren.

Ik wandel naar de haven van Bergen, die officieel bekendstaat als Vagen. Deze historische haven is al sinds de Vikingtijd in gebruik. Ik kom eerst op een klassiek stadsplein met brede bestrating, omringd door winkels, cafés en historische gebouwen. Dit is het Vagsallmenningen plein en ik zie hier ook een stijlvol hotel dat gevestigd is in het voormalige beursgebouw van Bergen. Op het plein staat ook een bronzen standbeeld van Ludvig Holberg. Hij was een Noors-Deense schrijver, filosoof en toneelschrijver, geboren in Bergen in 1684. Het standbeeld eert zijn nalatenschap als grondlegger van de moderne Noorse literatuur.

Vervolgens wandel ik rond de haven van Bergen. Ik wandel eerst langs de westelijke kade en aan de overkant van het water in de verte kan ik de verschillende gekleurde houten gevels van Bryggen naast elkaar zien. Ik hoorde het al donderen onderweg hierheen en jawel daar was er een regenbui. Het was daar eventjes schuilen voor de regen. Je ziet ondertussen de bootjes voorbijvaren in de haven. De meeuwen zijn hier ook aanwezig nabij de haven. Daarna keer ik terug richting het hart van de haven, waar er een vismarkt is die bruist van leven. De vismarkt ligt aan de zuidkant van de haven, op het plein Torget en is een bruisende plek met viskraampjes, restaurants en uitzicht op de haven. Je vindt er verse vis, koningskrab, garnalen, mosselen, schelpdieren en gerookte zalm, vaak rechtstreeks uit de fjorden. Veel kraampjes hebben een open keuken, waar je kunt zien hoe verse vis wordt gefileerd, gegrild, gestoomd of gebakken. Zo zag ik ook dat men verse paella bereidt, meestal met Noorse zeevruchten zoals mosselen, garnalen en krab. De paella wordt vaak gemaakt in een grote open pan en je kunt zien hoe de rijst, bouillon en zeevruchten samenkomen tot een geurige maaltijd. Je ruikt de zee, ziet de vlammen en hoort het sissen van de pan. Het is hier echt een culinaire beleving aan de kade. De vismarkt is in de zomermaanden dagelijks geopend.

Nabij de vismarkt kwam ik het Zeeliedenmonument tegen, dat een krachtig eerbetoon is aan de Noorse zeevaarders die hun leven gaven op zee. Het herdenkt Noorse zeelieden die zijn omgekomen tijdens oorlogen, stormen en rampen op zee. Het centrale element in het monument is een grote zwarte bol, die doet denken aan een maritieme mijn, wat het symbool is voor de gevaren op zee. Op de sokkel zie je bronzen reliëfs en figuren die verschillende aspecten van het zeemansleven uitbeelden. Het monument werd onthuld in 1950.

Daarna wandel ik nog langs de Bryggen. Dit is een beroemde rij kleurrijke houten handelshuizen aan de oostkant van de haven. Het was eeuwenlang het centrum van Hanzehandel en dit van de 12^de eeuw tot de 17^de eeuw. De Hanzehandel was een middeleeuws handelsnetwerk dat steden in Noord-Europa met elkaar verbond en Bergen speelde daarin een cruciale rol. Steden als Lübeck, Hamburg, Bremen, Brugge en Bergen waren belangrijke knooppunten. Ze handelden in vis, graan, hout, pelzen, zout, bier, linnen en specerijen. Bergen was de enige Hanzestad in Noorwegen en een belangrijke uitvalsbasis voor Duitse kooplieden. De Hanze zorgde voor economische groei, culturele uitwisseling en veiligere handelsroutes. De huizen dienden vroeger als pakhuizen en kantoren van Hanzehandelaars. Ik kan van dichtbij genieten van de kleurrijke houten gevels uit de 18^de eeuw, gebouwd op middeleeuwse fundamenten. De houten huizen zijn nu een levendig deel van het stadsleven. Momenteel hebben de huizen nu verschillende functies. Je kan hier ambachtelijke winkels vinden met handgemaakte producten zoals Noorse wol en truien, sierraden en zilverwerk, keramiek, glas en houtkunst. Ook zij er boetiekjes met wollen kledij, handgemaakte sjaals en duurzame mode. Er zijn hier verschillende cafés en restaurant in de houten huizen en ze hebben hun terrassen direct aan de kade, met uitzicht op de haven van Bergen.

Voorbij de Bryggen kan ik een opvallend gebouw zien. Dit is de Rosenkrantz toren en is één van de meest indrukwekkende en historische gebouwen in Bergen. Het is een middeleeuwse vestingtoren die al eeuwenlang uitkijkt over de haven. Het is gebouwd in de 16^de eeuw door Erik Rosenkrantz, gouverneur van Bergen en ridder, als versterking van het bestaande kasteel. De toren combineert elementen van een woonverblijf, verdedigingstoren en machtscentrum. Hij werd gebouwd bovenop een oudere toren uit de 13^de eeuw. De toren is gemaakt van grijze steen met smalle schietgaten en heeft massieve muren. In de jaren 1740 werd de Rosenkrantz toren in gebruik genomen als kruitmagazijn, een functie die de toren behield tot de jaren 1930, toen het gebouw geopend werd voor het publiek. Momenteel doet het gebouw dienst als museum.

Na dit bezoek keer ik terug naar het hotel. De volgende dag staat er terug een stadswandeling op het programma met een lokale gids uit Bergen. We starten de wandeling aan het hotel en trekken eerst naar het station van Bergen. Het is gebouwd in 1913 als eindstation van de beroemde spoorlijn tussen Oslo en Bergen. Het stationsgebouw heeft een grijze natuursteen, boogvormige ramen en een torenachtig dak. Het oogt eigenlijk als een kruising tussen een kasteel en een bergvilla. Het gebouw is sinds 2003 beschermd als monument. Bovenaan op het gebouw kan ik een wapenschild zien met een gekroonde leeuw. Dit is het officiële wapenschild van Noorwegen. Het is één van de oudste nationale wapens van Europa en het draagt een rijke symboliek die teruggaat tot de middeleeuwen. Ik kan zien dat de leeuw in zijn voorpoten een bijl draagt. Boven de leeuw kan je de versiering zien van een koninklijke kroon, wat symbool is van koninklijke autoriteit. Het staat op het stationsgebouw van Bergen omdat het een staatsgebouw is en een symbolische toegangspoort tot het land. Het wapenschild benadrukt de nationale identiteit en de koninklijke geschiedenis van Noorwegen.

Daarna wandelen we verder en er zijn hier veel charmante gebouwen te vinden die een typisch voorbeeld zijn van Noorse houten architectuur. Het is meestal een klein restaurant, herberg of café. Je vindt deze vaak in historische gebouwen met een warme en huiselijke sfeer. De houten gevels zijn soms in blauw en wit, wat typisch is voor West Noorse kustplaatsen, waar kleur diende om huizen te onderscheiden in mistige omstandigheden. Bloembakken onder de ramen en een dubbele voordeur met glas geven het een uitnodigende uitstraling. Het donkere pannendak en de kinderkopjes op straat versterken het pittoreske karakter van de wijk. Met de groep gaan we dan kijken naar de gebouwen van het St. Jorgens hospital, het vroegere lepraziekenhuis.

Daarna wandelen we door de Markesmauet straat in Bergen. Dit is een schilderachtige, smalle straat vol kleurrijke houten huizen, kronkelende steegjes en een intieme sfeer die je terugvoert naar het oude Bergen. Het is eigenlijk een verborgen parel voor wie houdt van architectuur, rust en fotogenieke hoekjes. De straat is omzoomd met traditionele Noorse woningen, vaak in pastelkleuren of levendige tinten zoals blauw, rood en geel. De huizen zijn goed onderhouden en ademen de charme van de 18^de en 19^de eeuw. De straat zelf is geplaveid met kinderkopjes en slingert zich tussen de huizen door. Er heerst hier een rustige sfeer. Ook kan je hier muurschilderingen ontdekken. Het meest opvallende was de muurschildering van drie olifanten. De schildering toont twee realistisch geschilderde olifanten die in een rij lopen, elk met de slurf aan de staart van de ander. Achteraan volgt een rode speelgoedolifant op wieltjes verbonden met een touw. Het is een speelse twist die doet denken aan de kindertijd, evolutie of verbeelding. De combinatie van realisme en speelgoedstijl kan geïnterpreteerd worden als een reis van volwassenheid naar kinderlijke fantasie, of andersom. Ik kon hier in het midden van de straat ook een beeld zien van een fantasievolle draak of slangachtig wezen met een groen hoofd, open mond en kronkelend lichaam. Zulke beelden zijn vaak onderdeel van kunstprojecten in woonwijken of steegjes.

 Een opvallend kunstwerk in de buurt van Peter Motzfeldts gate is een grote steen met een gat, die zwevend lijkt op een lantaarnpaal. De steen hangt als het ware als een gedachte tussen hemel en aarde. Stil, zwaar, en toch licht in zijn zweven. In de directe omgeving zie je een mix van moderne gebouwen, historische structuren en openbare kunstinstallaties. Hier zie je het Manufakturhuset en is het meest historische gebouw in de straat. Het is gebouwd in de 18^de eeuw. Het diende als textielfabriek en later als werkplaats en school. Het is een robuust stenen gebouw met klassieke ramen en een sobere uitstraling. Tegenwoordig wordt het gebruikt voor culturele en educatieve doeleinden. Daarnaast zie ik moderne woon- en kantoorgebouwen met betonnen gevels, glazen ingangen en strakke lijnen, wat typisch is voor de stedelijke vernieuwing in Bergen. Deze vormen een contrast met de oudere architectuur elders in de stad. De omgeving bevat grasstroken, bloemperken en houten hekwerken. Dit geeft de buurt een openbare, toegankelijke sfeer, waar kunst en natuur samenkomen.

Daarna bereiken we een achtvormig stadsmeer met in het midden een grote fontein. Het is een oase van rust omringd door cultuur, natuur en architectuur. We wandelen vervolgens verder naar het park Byparken. Hier zie je een muziekpaviljoen. Het is een sierlijke muziekkoepel uit 1888, gebouwd in Moorse stijl en vormt het culturele hart van het stadspark in Bergen. De Moorse architectuur is te herkennen aan de sierlijke bogen, zuilen en ornamenten van gietijzer. Het is een geliefde plek voor openluchtconcerten omringd door bloemen en historische gebouwen. Tegenover het muziekpaviljoen kan ik het standbeeld zien van Edvard Grieg. Het standbeeld is een eerbetoon aan Noorwegens beroemde componist. Hij is geboren in Bergen in 1843 en hij wordt beschouwd als de vader van de Noorse klassieke muziek. Hij verwerkte Noorse volksmelodieën in zijn composities en gaf zo vorm aan de nationale romantiek. Het standbeeld werd gemaakt in 1917, tien jaar na zijn overlijden. Je kan hier aan het park ook het KODE Kunstmuseum vinden. Het bevat werken van vele internationale kunstenaars. Het gebouw heeft een klassieke architectuur en een imposante façade.

Een beetje verder kom je het standbeeld tegen van Ole Bornemann Bull (1810 - 1880). Hij was een wereldberoemde Noorse violist en componist en is geboren in Bergen. Hij was een virtuoos die internationaal optrad en bekendstond om zijn expressieve spel en romantische stijl. Bull was ook een cultureel nationalist: hij promootte Noorse muziek en hielp jonge componisten zoals Edvard Grieg. Het monument werd onthuld in mei 1901. Het standbeeld toont Ole Bull spelend op zijn viool, die op een rotsachtige sokkel staat. Onder hem bevindt zich een mythisch figuur uit de Noorse folklore, namelijk een watergeest die volgens de legende muzikanten betovert en inspireert.

Ik kon hier ook vrouwen zien die aan het bedelen waren. Het gaat vaak om migranten of Roma vrouwen uit Oost-Europa, herkenbaar aan hun hoofddoek, lange rokken en bescheiden houding. Ze bedelen zittend op de grond met een bekertje en een bordje.

Een ander iconisch kunstwerk dat opvalt is “de blauwe steen”. Het is een 9 meter lange sculptuur van Braziliaanse sodaliet steen met een blauw-grijze tint. De steen werd geschonken aan de stad op 27 maart 1993 door het Kavli fonds, ter ere van hun 100-jarig bestaan. De steen ligt schuin op een sokkel, wat een dynamische uitstraling geeft. Het is alsof hij in beweging is. Ik kan ook zien dat er bloemen op de steen liggen. Na de aanslagen in Noorwegen in 2011 werd de steen een herdenkingsplek, bedekt met de bloemen en zelf met kaarsen. De steen fungeert als symbolisch ankerpunt in de stad. Het is een plek voor protest, rouw, viering en ontmoeting.

We wandelen met de groep verder richting de haven van Bergen. We komen nu een groot monument tegen, gelegen op het centrale plein Torgallmenningen. Dit is het zeeliedenmonument en een krachtig eerbetoon aan Noorse zeevaarders. Het monument vertelt visueel de maritieme geschiedenis van Noorwegen, van de Vikingtijd tot de moderne zeevaart. Het monument werd onthuld in 1950. Het idee ontstond al in 1917, toen de Noorse handelsvloot zware verliezen leed tijden de Eerste Wereldoorlog met meer dan 300 gezonken schepen en 439 omgekomen zeelieden. Het monument is kubusvormig, gemaakt van graniet met twaalf bronzen figuren verdeeld over vier zijden. Elke zijde vertegenwoordigt een tijdperk in de Noorse zeevaart, namelijk de Vikingtijd, de 18^de, de 19^de en de 20^ste eeuw. Boven de figuren zijn reliëfs te zien met scènes uit de zeevaart. Zo zie je hierin Vikingschepen, walvisvangst, scheepswerven en zelfs mythische elementen zoals een zeeslang en een engel die drenkelingen tot leven wekt.

Vervolgens gaan we gaan kijken naar het Old Town Hall gebouw in Bergen. Het heeft een opvallend realistisch geschilderd raam tussen twee echte ramen aan de gevel. Dit is een artistieke ingreep die bewust is gedaan om het historische karakter van het gebouw te behouden en visueel te herstellen. Het originele raam werd vroeger ooit verwijderd of dichtgemaakt tijdens verbouwingen. In plaats van een opening te maken koos men voor een schildering die de illusie van diepte en realiteit creëert. Het geschilderde raam is zo levensecht dat het pas bij nadere inspectie opvalt als kunst. Het gebouw dateert uit 1558 en diende oorspronkelijk als residentie van graaf Christoffer Valkendorf. Vanaf 1568 werd het gebruikt als raadhuis en later als gerechtshof, gevangenis en vergaderlocatie voor het stadsbestuur. Het is één van de oudste civiele gebouwen in Bergen en een zeldzaam voorbeeld van renaissance architectuur in Noorwegen.

We passeren tijdens onze verkenningstocht de gerenommeerde winkel Husfliden. Deze winkel is gespecialiseerd in traditionele Noorse kleding, handwerk en ambachtelijke producten. In de etalage stonden verschillende paspoppen gekleed in traditionele klederdracht. Je kan de hand geborduurde rokken en vestjes bewonderen. De etalage is ontworpen als een levend museum, waar traditie en esthetiek samenkomen. Men noemt deze traditionele Noorse klederdracht ook wel een bunad. Ze worden gedragen bij feestelijke en ceremoniële gelegenheden. Zoals bruiloften, doopfeesten en familiebijeenkomsten. Een bunad is een cultureel erfgoedstuk, vaak handgemaakt en rijk aan symboliek. Een bunad vertelt een verhaal over familie, afkomst en traditie.

We bereiken het Vagsallmenningen plein en wandelen dan verder naar Bryggen. Ik passeer een oude rode telefooncel die is omgevormd tot een mini bibliotheek. Het doel is om boeken gratis te delen en lezen toegankelijk te maken voor iedereen. Deze klassieke rode telefooncel die ooit gebruikt is voor openbare telefonie, is nu heringericht als boekenkast.

Als we bij Bryggen aankomen, zullen we via een smalle doorgang het kloppend hart of labyrint van de traditionele houten stad binnentreden. Het is een wereld van krakende planken en scheefgezakte gevels. De smalle steegjes en doorgangen leiden naar binnenpleintjes en verborgen ateliers. Je kan hier ambachtelijke winkels vinden met keramiek, leer, wol en zilver. Je komt hier langs smeden, houtbewerkers, zilversmeden, kunstenaars en textielmakers, vaak in kleine werkplaatsen achter houten deuren. Je kan hier ook musea vinden die je inzicht geven in het leven van kooplieden en zeelui. Eveneens heb ik hier een restaurant gezien. De steegjes zijn smal, soms nauwelijks een meter breed en de gebouwen leunen licht naar elkaar toe, alsof ze fluisteren. Het zonlicht valt gefilterd tussen de daken, waardoor de steegjes een intiem en mysterieus karakter krijgen. Sommige steegjes bevatten muurteksten, sculpturen of symbolen, subtiel verweven in het houtwerk. Het zijn gebouwen die teruggaan tot de 14^de eeuw, toen de Hanze hier actief was. Via de achterkant verlaten we deze houten stad.

Nadien wandelen we in de richting van Floibanen of de kabelspoorweg. We passeren eerst nog de lifestylewinkel Verden en deze winkel staat bekend om haar opvallende gevel met kleurrijke muurschilderingen. Het is een creatief en duurzaam winkelconcept dat zich onderscheidt door zowel haar aanbod als haar visuele uitstraling. Als we zijn aangekomen aan de kabelspoorweg zullen we afscheid nemen van de gids.

Hier stappen we in een kabeltrein. Met een kabeltrein wordt je in enkele minuten van het stadscentrum naar de top van de berg Floyen gebracht. Je merkt dat de trein via een kabelsysteem een steile helling opgaat. De rit is 850 meter lang en overbrugt een hoogteverschil van ongeveer 300 meter. Je kan zien dat er twee soorten kabeltreinen zijn. De ene is rood en noemen ze hier “Roodkapje” en de andere is blauw en noemen ze “Blauwman”, beide met grote panoramaramen.

Boven heb je een spectaculair uitzicht over Bergen, de fjorden en de omliggende bergen. Je staat als het ware op een balkon te genieten van het panorama. Boven kan je nog een restaurant en een boetiek vinden, speelplaatsen met klimtoestellen voor kinderen, interactieve natuurpaden en verschillende uitzichtpunten met panoramisch zicht over de stad en zee. Op de berg Floyen kom ik ook verschillende geiten tegen. Ze zijn een geliefd onderdeel van het bergleven en een vrolijke verrassing voor wandelaars en kinderen. Deze geiten zijn tam, goed verzorgd en maken deel uit van een educatief en recreatief initiatief. Je kan ze gerust zonder problemen aaien. De geiten worden hier ingezet om het gras en de begroeiing op natuurlijke wijze te beheren. Ze hebben als doel ook om educatie te bieden aan kinderen over dieren en natuur. Zo ook wil men bezoekers hiermee een speelse ervaring geven tijdens hun wandeling. Verder kom ik hier ook nog een opvallende boomhut tegen.

Ik kom boven op de berg Floyen ook verschillende trollenbeelden tegen. Ze maken deel uit van de magische sfeer van het gebied en zijn geïnspireerd op Noorse folklore. De trollen zijn kunstwerken en sculpturen verspreid over het Floyen-plateau, vooral in en rond het gebied dat bekendstaat als Trollskogen of Trollenbos. Ze zijn gemaakt van hout, steen of kunststof, vaak met expressieve gezichten, grote neuzen en grillige vormen. Sommige beelden zijn levensgroot, andere kleiner en verstopt tussen bomen of rotsen. De beelden kunnen hier ook langs natuurpaden staan, vaak tussen dennen en sparren, waardoor ze soms plotseling opduiken. Het is alsof ze zich verstoppen.

Vanaf hier kan ik verschillende wandelpaden zien in verschillende richtingen. Ik verkies om terug naar het stadscentrum te gaan via een wandelpad en niet de terugweg te doen met de kabeltrein naar beneden. Het is een wandeling van ongeveer 3 km. Je volgt het brede kronkelende pad naar beneden en wandelt door dennen- en sparrenbossen. Je passeert houten bankjes op uitkijkpunten en je hebt soms kleine open plekken. Elke bocht onthult een ander gezicht van Bergen. Je komt vervolgens verschillende oude houten villa’s tegen, vaak wit of okergeel met uitzicht over de stad. De sfeer verandert van bos naar stedelijk groen met tuinen en bloembakken op vensterbanken. Op het einde van de wandeling kom ik uit aan de Domkerk van Bergen. Ditmaal stond de kerkdeur open en kon ik even binnen gaan kijken. Je kan een ingetogen maar indrukwekkend interieur zien met gotische elementen. Het geheel ademt rust, geschiedenis en sobere schoonheid uit.

Vervolgens wandel ik verder door het stadcentrum en kan weer verschillende verborgen en prachtige muurschilderingen zien. Ik wandel daarna nog eens volledig rond het achtvormige stadsmeer met fontein. Ik kom hier verschillende kunstwerken tegen. Het is een boeiende verzameling moderne sculpturen die de stad verrijken met kleur, vorm en symboliek. Het meest opvallende is een metalen sculptuur die geplaatst is op een grasveld naast de bibliotheek. Het bestaat uit hoekige, driehoekige metalen vormen die omhoog reiken. Het symboliseert kennis, groei en verbeelding, passend bij de bibliotheek als plek van intellectuele expansie. Een beetje verder zie ik een moderne sculptuur die bestaat uit gebogen metalen balken in een halve cirkel en geplaatst in een bloementuin met hortensia’s en dennen. Een ander opvallend kunstwerk is een rood abstract beeld met bolvormig centrum. Het kunstwerk is goed zichtbaar vanaf de wandelpaden rond het meer. Het is gemaakt van gebogen rode metalen staven, met een centrale rode bol, wat een krachtig middelpunt is. De vormen suggereren beweging, energie en verbinding, alsof het werk pulseert met stedelijke ritmes. Je kan het ook interpreteren als de hartslag van de stad. Een beetje verder kan ik in het midden van een ronde fontein met gele tegels een bronzen beeld zien van een zeeman die in een boot zit. Het beeld vormt een eerbetoon aan de stad als poort naar de zee. Nabij Byparken kan ik nog een metalen sculptuur zien met ronde staven. De sculptuur bestaat uit concentrische metalen ringen of gebogen staven, deels verzonken in het gras. De vorm doet denken aan golven, resonantie of een echo en past goed in de landschappelijke en muzikale context van het park.

Ik wandel verder door Bergen en kan het granieten standbeeld zien van Henrik Ibsen dat staat voor het Nationaal Theater in het theaterpark. Het is een eerbetoon aan de beroemde Noorse toneelschrijver die hier zes jaar werkte. Hij werkte van 1851 tot 1857 als artistiek leider bij het Det Norske Theater, een voorganger van het huidige theatergebouw. Het standbeeld werd in 1981 gemaakt en het heeft een sobere, monumentale uitstraling. Het standbeeld werd onthuld ter gelegenheid van het 100 jarig jubileum van een toneelgezelschap dat al voor de opening van het Nationaal Theater actief was. Het Nationaal theater dat je vanaf hier ziet is één van Noorwegens oudste en meest prestigieuze toneelinstelling. Het gebouw is een schitterend voorbeeld van Noorse art-nouveau architectuur, met sierlijke lijnen, decoratieve elementen en harmonieuze gevelcomposities. Het is een imposant gebouw en het is geopend in 1909. Het theater had als doel het ontwikkelen van een eigen Noorse toneeltraditie. Ik wandel nog in het theaterpark, dat een groene oase is in het centrum van Bergen.

Nadien ga ik nog eens de sfeer gaan opsnuiven op de vismarkt aan de haven van Bergen en loop nog via Bryggen naar de Sint Mariakerk. Het is in Bergen het oudste nog bestaande gebouw van de stad. Het is gebouwd tussen 1130 en 1180, in een tijd waarin Bergen uitgroeide tot een belangrijk handelscentrum. Ze ligt naast Bryggen en is een zeldzaam voorbeeld van Romaanse architectuur in Noorwegen, met een rijke geschiedenis als gebedshuis voor Duitse Hanze kooplieden. Ze werd meerdere keren beschadigd door stadsbranden, waarna delen zoals het koor en de torens werden herbouwd en verhoogd. Voor de kerk zie ik nog een beeld van een middeleeuwse wachter of soldaat met een kruisboog in zijn hand. Het staat symbool voor de verdediging van de stad en haar historische rol als handelscentrum en vestingstad. Daarna keer ik terug naar het hotel.